पुजारी कोप्रियाची आठवण

पवित्र कॉप्रिओ, पवित्र पाटरमुफियसचा आत्मदर्शी आणि त्याच्या चमत्कारांचा कथाकार, एक संत होता आणि देवाकडून चमत्कार करण्याची कृपा होती. तो त्याच इजिप्शियन देशांमध्ये राहत होता, लोकांमध्ये विविध आजार बरे करीत होता आणि वाईट भुते काढत होता. जेव्हा एक दिवस तो त्याच्याकडे जमलेल्या भावांना त्यांच्या आत्म्यासाठी, पवित्र पाटरमुफियस आणि इतर संतांच्या जीवनाबद्दल सांगत होता, तेव्हा एक भाऊ त्याच्या कथांवर विश्वास ठेवत नाही आणि त्याला ऐकत नाही आणि झोपी जातो.

पण स्वप्नात, त्याने पवित्र कॉप्रियाच्या हातात सोनेरी अक्षरांनी लिहिलेले एक पुस्तक पाहिले, ज्यातून तो आपल्या भावांना काहीतरी सांगत होता. त्याच्या जवळ एक तेजस्वी, आदरणीय देखावा, गोंडस कपडे घातलेला माणूस उभा होता. हा माणूस झोपेत असलेल्या माणसाकडे घाबरून बघत म्हणाला, "तुम्ही जे बोलता त्यावर विश्वास का ठेवत नाही आणि ऐकत नाही, झोपेत आहात?

भाऊ, झोपेच्या भीतीने जागृत झाल्यावर, त्याने जे पाहिले ते इतरांना सांगितले आणि तेव्हापासून तो विश्वासाने आणि लक्षपूर्वक सेंट कॉप्रियाच्या सर्व संभाषणांचे ऐकण्यास सुरुवात केली. एक दिवस पुजाऱ्याकडे भटकंती करणारे भिक्षुणी होते, जे त्याच्या आत्म्याचे तारण करण्यासाठी त्याच्या संभाषण ऐकण्यासाठी आले होते. या वेळी सेलच्या दाराजवळ वाळूने भरलेला भांडे घेऊन एक गावकरी आला आणि वडील आपले संभाषण संपवण्याची वाट पाहत होता.

"तुम्ही अल्लाहच्या कृपेचा अपमान करा आणि तुमच्या कर्माचा मोबदला गमावू नका, म्हणून मी तुमच्याशी या गोष्टीबाबत बोलू शकत नाही.

आमच्या शेजारीच एक गाव आहे, जिच्या जमिनीत फारच कमी पीक आहे आणि आम्ही लागवड केलेल्या भाकरीचा काही भाग परत येत नाही. पण एक जंताने झाडाची कणके खाऊन टाकली आणि ती पिकण्यापूर्वीच ती कापली.

ख्रिश्चन बनल्यानंतर ते आमच्याकडे आले आणि त्यांनी आम्हाला विनंती केली की आम्ही त्यांच्यासाठी प्रार्थना करावी आणि ख्रिस्ताच्या देवाकडे प्रार्थना करावी. आम्ही त्यांना सांगितले की आम्ही प्रार्थना करू, परंतु तुम्ही देवावर अटल विश्वास ठेवावा. मग त्यांनी विश्वास ठेवण्याचे वचन दिले आणि आमच्या पापी पायांवर पाऊल टाकलेल्या जमिनीचा वाळू त्यांच्या छातीवर घेऊन मला विनंती केली की मी परमेश्वराच्या नावाने त्यांना संतती म्हणून आशीर्वाद देईन.

"तुम्ही विश्वासाने असे करू शकता की जेव्हा ते घरी आले तेव्हा त्यांनी द्राक्षवेलीचे बियाणे पेरले आणि सर्व शेतातील बियाणे पेरली आणि मिसरच्या सर्व भागांतून अन्न वाढले.

मनिहाईवाद हा ख्रिश्चन धर्माचा एक मिश्रण आहे जो पारसी धर्म जारोएस्ट्राच्या प्रारंभाशी संबंधित आहे. मनिहाईवादचा संस्थापक हा पर्शियन जादूगार मनीष होता. मनीष शिकवत होता की शतकानुशतके दोन स्वतंत्र राज्ये आहेत <unk> चांगले आणि वाईट, जे सतत एकमेकांशी लढत आहेत.

मनुष्याच्या शिकवणुकीनुसार, मनुष्याचे दोन घटक <unk> प्रकाश आणि अंधार यांचे मिश्रण आहे आणि त्याच्याकडे दोन आत्मे <unk> चांगली आणि वाईट आहेत, जे सतत एकमेकांशी लढत असतात. <unk> मनीही जीवनात अत्यंत संयमी होते. ते लग्न न करणे आणि कायम उपवास करण्याची शिकवण देत असत.

<unk> तिसऱ्या आणि चौथ्या शतकात मनीखवाद जोरदारपणे पसरला होता. आणि जेव्हा त्याने पाहिले की तो विनम्र आणि सौम्य शब्दांनी अभिमान बाळगणार्या गर्विष्ठ व्यक्तीला पराभूत करू शकत नाही, तेव्हा त्याने आपल्या विश्वासाची सत्यता दाखवायची इच्छा व्यक्त केली. त्याने एक मोठा अग्नी पेटविण्याची आज्ञा दिली आणि तेथे एक धर्मांधाला बोलावले, ज्याची श्रद्धा खरी आहे हे शोधण्यासाठीः जो जळत नाही, तो म्हणाला पवित्र, म्हणजे तो योग्य विश्वास ठेवतो. मनीखाने त्याला सांगितलेः <unk> प्रथम तू आत जा.

पवित्र अग्नीत गेला, पण अग्नी त्याच्या समोर दोन्ही बाजूंनी वाटून गेला आणि तो अर्धा तास गवतावर उभा राहिला, त्याला कोणताही त्रास झाला नाही; तो अग्नीतून निघाला, पण त्याला कोणताही त्रास झाला नाही. त्याचे कपडेही आगीला स्पर्श झाले नाहीत. हे पाहून लोक खूप आश्चर्यचकित झाले आणि ख्रिस्त देवाची स्तुती केली. धर्मांधाने आत जाण्यास नकार दिला, परंतु लोकांनी त्याला अग्नीत फेकले आणि तो लगेच तेथे जळायला लागला. तथापि, सर्व जळले, तो अग्नीतून उडी मारण्यात यशस्वी झाला आणि पळून गेला.

त्यांनी त्याला पकडले आणि ते ओरडले, "हे पाखंडी माणसाला जाळून टाका! " पाद्री कॉप्रियाने लोकांची खळबळ शांत केली आणि त्या पाखंडी माणसाला जिवंत सोडले, जो डोक्यासारखा जळला होता.

एका मूर्तिपूजकाने रात्रीच्या वेळी त्या बागेत प्रवेश केला, जितके फळ तो आणू शकला तितके फळ चोरले आणि काही फळ घरी आले आणि त्यातील काही फळ तो आगीवर शिजवू लागला. पण तीन तासांपेक्षा जास्त वेळ झाला.

या अपवादात्मक परिस्थितीने लुटारुला खूप आश्चर्यचकित केले आणि त्याने आपल्या पापाची जाणीव करून घेतली आणि ख्रिश्चन लोकांमध्ये कार्यरत असलेल्या ख्रिस्ताच्या सामर्थ्याची जाणीव करून घेतली, त्याने चोरी केलेली सर्व वस्तू आणि अगदी भांड्यात जे होते तेही घेतले आणि त्याने केलेल्या चोरीची कबुली देऊन त्या वृद्धाला त्याच्या पायावर आणले.

त्या वेळी वडील अनेक प्रवासी होते; ते सर्व ख्रिस्ताकडे त्याच्या चमत्कारिक रूपांतर आनंद, त्या फळे चवीनुसार आणि देवाचे आभार मानले. या व्यतिरिक्त, संत कॉप्रिओ, ख्रिस्ताच्या कृपेने, इतर अनेक चमत्कार केले आणि शांततेत विश्रांती घेतली [सेंट कॉप्रिओचा मृत्यू चौथ्या शतकात झाला].

आणि पवित्र पितर्मुफीयाबरोबरच आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या राज्यात समान वाटा मिळवून देण्यासाठी त्याला पात्र ठरविले आहे. पित्याबरोबर आणि पवित्र आत्म्याबरोबर त्याला सन्मान आणि गौरव अनंतकाळपर्यंत असो. आमेन.